Beach Bot

Project.BB

Een zelfrijdende robot die het strand opruimt én een spoor van stof tot nadenken achterlaat.

Het verhaal

Tijdens het strandseizoen rijden er iedere nacht grote beachcleaners over de 11 kilometer strand tussen Kijkduin en Wassenaar. Ze schrapen de bovenste 8 centimeter van het strand en halen dit door een zeef. Verloren strandballen en ander groot afval blijven steken. Het zeven van klein afval is lastiger. Omdat de schelpen weer terug moeten, is de zeef zo grof dat sigarettenpeuken en andere kleine troep weer terug op het strand terecht komen.

Haagse ondernemers Edwin Bos en Martijn Lukaart bedachten een oplossing: Project.BB, een sympathieke robotwagen die demonstratief peuken uit het zand raapt. De ambitie: mensen bewust maken van hun eigen verantwoordelijkheid. Met studenten van de TU Delft bouwen ze op dit moment een prototype. Het gedroomde model zou een dosis 5G onder de motorkap goed kunnen gebruiken. En zo schoof ook FutureLab aan bij dit fraaie plan. 24 januari kun je het prototype bewonderen tijdens een feestelijke kick-off. Noteer het vast.

Updates

Execute experiments

Fase 4. Ontwerp en start ontwikkeling
Zes studenten, vijf maanden - werk aan de winkel. Aan uitdagingen geen gebrek: mul zand, hoe herken je een sigaret, de kunst van het grijpen en zo nog wel een paar.

Bos, Lukaart en de studenten laten er geen gras over groeien. In oktober ligt er, strak op koers, een designrapport. Het bouwen kan beginnen. De studenten, met hun diverse achtergronden, werken gelijktijdig aan verschillende onderdelen. Een fraai vormgegeven frame van ruim een meter, een krachtige motor voor het noeste zandhappen, een paar dikke ballonwielen die zich door niks laten tegenhouden. In december zijn de eerste testritten. Ondertussen wordt flink gesleuteld aan de binnenkant.

Hamvraag 1: hoe herkent de ingebouwde camera een sigaret? Hamvraag 2: hoe laat je de grijper feilloos de sigaretten grijpen die door het beeldherkenningsalgoritme worden gedetecteerd? Randvoorwaarde: strandbezoekers moeten het uitvoerende principe met eigen ogen kunnen gadeslaan. Om die reden krijgt de kap van de rijdende robot een serie doorkijkbare vensters, voor een directe blik op de grijparm en de bak waarin de sigarettenpeuken belanden.

Om de robot licht en strandvaardig te houden dient het zwaardere rekenwerk, zoals het herkennen van sigarettenpeuken, op een externe computer plaats te vinden. De instructies voor de grijparm worden vervolgens terug gestuurd. Tussen filmen en grijpen zitten idealiter een verwaarloosbare vertraging. Anders grijpt de computer mis of is hij alweer een meter verder gerold.

Een ideale uitdaging voor het razendsnelle 5G-netwerk, alleen is het daar nog even op wachten. Sven de Laaf, die namens de gemeente Den Haag innovatieve start-ups helpt, tipt de mannen over FutureLab. Misschien is er een voorsprong te halen. T-Mobile staat op het punt 5G uit te rollen en het FutureLab is vast geïnteresseerd in toepassingen om 5G mee te testen. De mannen bellen.

Fase 5. FutureLab
In de geest van open innovatie vinden Project.BB en FutureLab elkaar. Hulp waar hulp nodig is, zo laat de prettige afspraak zich het beste samenvatten.

Er is al snel een klik tussen Project.BB en FutureLab. Een eerste, logische plek voor samenwerking is het Living Lab Scheveningen. Dit is een programma waarin de gemeente Den Haag experimenteert met Smart City diensten langs de Scheveningse kust. T-Mobile en FutureLab zijn er nauw bij betrokken en het idee voor Project.BB past er perfect in.

De samenwerking met T-Mobile gaat verder dan het koppelen aan 5G. Sterker nog: de robot zal vermoedelijk al op het strand rijden voordat er 5G is. De afspraak is dan ook even eenvoudig als ruim: design, communicatie, het openstellen van T-Mobiles grote netwerk – waar hulp nodig is en T-Mobile het kan bieden, staat de deur open. Open innovatie tussen een kleine start-up en een reusachtige corporate; precies zoals FutureLab het beoogt.

De verdere toekomst ligt al even open. Project.BB hoeft zich niet noodzakelijkerwijs te beperken tot het ruimen van sigaretten op het strand en de interactie rond dat thema. Er zijn in de openbare ruimte meer plekken waar nodeloos veel rotzooi ligt. Parken,

bepaalde plekken in de binnenstad – de potentiële toepassingen zijn legio. De reis is nog maar net begonnen en de eindbestemming laat zich nog niet voorspellen.

Up Next…

24 januari wordt het prototype van Project.BB gepresenteerd. Welkom.

First things first….eerst maar eens het strand op. Het team pakt flink door. Dat mag ook wel, want op 24 januari om 15:00 is de presentatie van het prototype in het RoboHouse te Delft. Alle 8 minors zijn dan van de partij en hopelijk jij ook. Reken op een onversneden dosis puur en ongefilterd uitvindersgeluk. Verbazing en inspiratie gegarandeerd. De hapjes krijg je er gratis bij.

Sowieso kom je hier terug om alle updates te volgen. Of je gooit een mailtje deze kant op, dan trekken we wel aan je mouw. Zomaar een ideetje voor iets rond Project.BB? Yes! Deel het met ons.

Lay foundation

Fase 2. Verkennen van het probleem
Deprimerende statistieken en de noodzaak het probleem bij de wortels aan te pakken. Bewustwording als sleutel.

Hoe groot is het probleem van klein afval? Met die vraag gaan Bos en Lukaart op onderzoek uit en schrikken zich al snel een hoedje. Naar schatting worden er jaarlijks 2000 miljard sigarettenpeuken in de publieke ruimte gegooid. Vergaan doen ze nauwelijks. Komt een sigaret in het water (al snel vanaf het strand) dan vergiftigt hij op zijn dooie tabakkertje 500 liter water per dag.

Dat zijn alleen nog maar sigaretten. Het grootste deel van het kleine afval bestaat uit plastic afval. Dat varieert van kleine plastic objecten, zoals doppen en rietjes, tot groter plastic wat uiteen is gevallen in kleinere stukken. Uiteindelijk valt alle plastic uiteen in microplastics. Een groot deel van het plastic komt terecht in de zee en uiteindelijk in de voedselketen. Deprimerende statistiek: als de huidige koers zich voortzet, zit er in 2050 meer plastic dan vis in de zee.

Het Haagse strand is helaas geen uitzondering. Wie met zijn neus op het zand duikt, ziet naast schelpen, wier en krabbetjes een ratjetoe aan rotzooi. In het hoogseizoen rijden er ‘s nachts beachcleaners over het strand. Die gooien, samen met alle schelpen, het kleine afval weer terug op het strand. Niet ideaal misschien, maar een alternatief is niet meteen voorhanden. Wat er al gebeurt qua fijnmaziger schoonmaakwerk is op conto van een aantal private milieuorganisaties, zoals TrashUre Hunt.

Het beste is natuurlijk ook niet om rotzooi op te ruimen. Het beste is om überhaupt geen rotzooi achter te laten. Daar is bewustwording voor nodig. Een groot deel van het kleine afval is het bijproduct van achteloosheid. De sigarettenpeuk is daar misschien wel het ultieme voorbeeld van. Laatste hijs en tik, daar gaat ‘ie al, bij gebrek aan een asbak. Geen kwaad in de zin, maar opgeteld een hoop kwaad. Wat het strand vooral nodig heeft, is een veel bewustere strandgebruiker.

Fase 3. Samenwerking met TU Delft
Project.BB wordt geselecteerd voor de jaarlijkse minor Robotica van de TU Delft. Een team van zes studenten gaat de uitdaging aan.

Bos en Lukaart beseffen dat een variant van de Weed Whacker ook niet alle sigaretten en klein afval kan opruimen. Dat is ook niet het doel. In de visie van de mannen is het gedroomde robotwagentje vooral een middel om het bewustzijn van mensen aan te wakkeren. De robot moet goed zichtbaar zijn en de interactie aangaan met mensen. Project.BB (Beach Bot) zoals het schone plan inmiddels heet, kreeg zo steeds scherpere contouren.

Voor het ontwerpen en bouwen van de Weed Whacker had Lukaart het jaar daarvoor samengewerkt met studenten van de TU Delft. Ieder jaar is er op de TU een minor Robotica. Hierin worden teams van zes studenten van verschillende opleidingen gekoppeld aan een klant uit de echte wereld. Lukaart en Bos besluiten hun plan voor een strandrobot in te dienen voor de komende minor. We schrijven juli. In augustus horen ze dat ze zijn geselecteerd. Zes van Delfts finest zullen zich vanaf de kick-ff op 11 september 2019 over de uitdaging buigen.

Immersion

Fase 1. “Papa wat is dit?”
Hoe een peuk op het strand het brandje doet oplaaien.

Edwin Bos en Martijn Lukaart zijn ouwe kameraden, beide zelfstandig ondernemer in het Haagse. Bos helpt en adviseert bedrijven op het gebied van duurzaamheidscommunicatie en MVO. Lukaart is een serial ondernemer slash eenmansideeënfabriek. Iemand die voortdurend manieren bedenkt, aanslingert en/of uitvoert om de wereld een stukje beter en slimmer te maken.

Het is de zoon van Bos die het eerste zaadje plant voor Project.BB. Op het strand, waar de familie dichtbij woont en vaak vertoeft, komt het jochie aanzetten met een peuk. ‘Wat is dit?’ vraagt hij zijn vader. Bos weet dat zijn vriend Lukaart op dat moment net bezig is met de Weed Whacker, een rijdende robot die mechanisch onkruid wiedt op akkers. Als een machine het onkruid van de gewilde teelt kan onderscheiden, moet iets vergelijkbaar toch ook te realiseren zijn met sigaretten op het strand? Over dit idee raken Bos en Lukaart aan de praat. Het zou niet bij praten blijven.

Team (2)

Martijn Lukaart
Martijn Lukaart
Edwin Bos
Edwin Bos